Ruim een jaar geleden brak ik mijn been op een heel vervelende plek. Na revalidatie en fysio dacht ik weer helemaal hersteld te zijn. Alle dagelijkse bewegingen gingen weer goed. Mijn zoon raadde me aan om me eens, door te laten meten met een 0 meting bij To The Max Gym en met een personal trainer te gaan werken aan een sportprogramma.
Dit om mijn been soepel te houden en omdat het belangrijk is juist ook als oudere (60 plus) aan kracht te werken. Ik zag de noodzaak er wel van in maar had weinig zin. Wat moet ik in een sportschool, hangend aan allerlei apparaten waarvan ik niet weet wat ik ermee moet, tussen allemaal jonge mensen die dat wel weten en daarom ook al goed getraind zijn. Mijn zoon zat al bij To The Max Gym en haalde me over het daar te proberen. Dat heb ik gedaan. En inderdaad gelijk 10x met een professional trainer Mark. De kracht in mijn ' bkessurebeen' bleek aanzienlijk minder dan in mijn andere been. Er was werk aan de winkel, werk aan het lijf. Stap voor stap nam de kracht toe, begreep ik wat ik moest doen bij een bepaalde oefening, zag ik vooruitgang en kreeg ik er steeds meer lol in.
Juist omdat de oefeningen zo ontzettend goed werden opgebouwd, juist omdat ik meer kracht kreeg, juist omdat ik niet werd aangekeken als ' wat kom jij nou doen', juist omdat je gegroet wordt, gezien wordt, en de mensen die er zijn als jij er ook bent ontzettend aardig zijn. Lekker kleinschalig, lekker dorps ( hou ik van, ik kom zelf uit Teteringen) maar ondertussen superprofessioneel.
Ik sport nu standaard drie keer in de week, voel me superfit en word gestaag steeds krachtiger en fitter. Waarom zeg ik dit allemaal? Omdat ik dit iedereen gun, maar zeker ook alle (oudere) vrouwen zoals ik, die over een drempel moeten stappen om vervolgens te merken dat je je heel erg thuis voelt.